Rozsiadłam się...

...wygodnie w moim nowym scrap-kącie i wszystko byłoby ok. gdybym:

1. Nie dzieliła go z naszą pseudosypialnią (nazwanie tego sypialnia byłoby nadużyciem :);
2. Miała czas w innych godzinach niż 21.30-02.00
3. Moja druga połowa nie chodziła spać przed 24.00 i ostentacyjnie dawała znać, że to już koniec scrapowania na dziś:(

No cóż, muszę jednak sobie jakoś radzić w tej sytuacji - co w rzeczywistości oznaczać powinno bardziej efektywne wykorzystanie czasu jaki na scrapowanie mi pozostaje.

Udało mi się przede wszystkim wykończyć drobiazgi, które czekały wcześniej na ostatni szlif, a tak musiały odleżeć dodatkowe 5 tygodnie! Dziś zacznę od jesiennej ramki, którą P zabrał do pracy i usadowił gdzieś na biurku:) To akurat rzecz najnowsza - która nie powstałaby gdyby nie "przeprowadzka" - wiecie ile w trakcie takiego przedsięwzięcia człowiek może skarbów odnaleźć???

Zdjęcie już nie najnowsze, jednak należy do tej grupy zdjęć, do których człowiek mógłby w kółko wracać przy różnych okazjach. A za bazę posłużyła mi... kora brzozy. To natomiast zapomniany nabytek z jednej z wypraw na giełdę kwiatową. Wiedziałam, że kiedyś się przyda :D:D

Jesienne chłopaki w moim wydaniu :)

Tak tu ostatnio mało scrapowo...

... zaczęłam się zastanawiać, czy mam coś czym mogłabym wypełnić tą lukę i... ta dam!! Zapomniałam, o wpisie do wędrownego albumu Rae "zagrajmy w kolory".

Trudno wpisywać się po takich cudach jak znane już wam "zielono mi" k_mai!!! Ponieważ jednak z zabawy wycofać się nie można - a zresztą kto by się chciał pozbawić takiej przyjemności - szukałam swojego pomysłu na wpis. I tak oto zbiegło się w czasie kilka rzeczy:

1. Zaczęliśmy remont, a co za tym idzie konieczne było kupno farb do ścian;
2. W telewizji pojawiły się reklamy dwóch firm produkujących farby. W jednej z nich mówiono wprost "kobiety widzą kolory", w drugiej - choć nieco dookoła - chodziło dokładnie o to samo :D

Kiedy z Piotrkiem wybieraliśmy farby do mieszkania, myślałam że krew mnie zaleje!! Jedyne barwy jakie rozróżniał to brązowy, niebieski, zielony, żółty no i biały... z kremowym już były kłopoty, "kawa z mlekiem" to już tylko w coffeeheaven, nie mówiąc o lawendowym czy turkusowym... Jednak KOBIETY WIDZą KOLORY!!!

Pomyślałam, że tą oczywistą oczywistość warto upamiętnić, a album Rae doskonale się do tego nadawał:D Skorzystałam jednocześnie z przyzwolenia właścicielik albumu, że wpis może być bez zdjęcia. Po tym wszystkim powstały takie sobie wesołe strony.

Na co można znaleźć czas...

...gdy ma się do siebie przyklejonego małego stwora-łakomczucha:) Na zupełnie niewiele :)

Do tego mój dawny scrapowy kąt zostal zlikwidowany i potrzebuję chwilę, żeby na nowo rozłożyć się w nowym miejscu. Nie będzie już tak przyjemnie i nie będę mogła ukryć za zamkniętymi drzwiami mojego bałaganu :D Ale czy ja w ogóle znajdę na to czas???

Jedyne co mogę teraz zrobić trzymając małego smoka na rękach to poklikać trochę myszką na kompie :)

To co z tego klikania wyszło, poniżej :D Oraz kilka aktualnych fotek naszych smyków: tego maleńkiego i dumnego zerówkowicza!!


Wszystkie elementy pochodzą z moich zestawów, a w szczególności z zestawu "Painted in Green" dostępnego w scrapmatters.com












ps. Jeszcze raz wielkie dzięki za wszystkie życzenia i gratulacje!! I kartki, które do mnie dotarły!! Ula i Magda - buziaki gorące!!! Myślę, że już wkrótce z radością będę mogła otworzyć dom dla gości - gdyby ktoś miał ochotę na dobrą herbatę - serdecznie zapraszam!!

jeszcze kawałek mojego szczęścia

A tak naświetlają się malutkie "żółtka" :D

Dzieło doskonałe...

...Tu nie ma krzywych szwów, nieudanych kompozycji, źle odbitych pieczątek... Tu wszystko jest na swoim miejscu, perfekcyjnie umieszczone - kompozycja tak doskonała, że od wieków stanowiąca wzorzec dla kolejnych twórców.

Oto moje dzieło doskonałe (drugie już w życiu). Kubuś. Wielkość 2900x53 :D Użyte materiały: cała masa miłości.



ps. to wszystko miało rozegrać się inaczej.trochę później. w mniej dramatycznych okolicznościach. najważniejsze jednak, że jesteśmy już razem, w pełni sił, od wczoraj w domu. dziękuje za wszsytkie ciepłe słowa: sms-y, maile, wpisy na blogu!! żałuję, że nie wszystkich mogłam powiadomić osobiście, na szczęście poczta pantoflowa nadal sparwnie u nas działa :D

a teraz idę cieszyć się moim małym szczęściem!!

i do zobaczenia wkrótce!!

...nadrabianie...nie do nadrobienia...:)

...ostatnio Piotrek wraca - jak na niego - dosyć wcześnie do domu (patrz - punktualnie wychodzi z pracy!) ponieważ, tu cytat: "mam tyle rzeczy do zrobienia, że mógłbym siedzieć w nieskończoność, wiec równie dobrze mogę wyjść punktualnie do domu" :D Jakaś niespodziewana zmiana w nim ostatnio nastąpiła :D - jak dla mnie pozytywna, choć zaraz zaczynam się zastanawiać jaka tajemnica się za tym kryje...

Z tym nadrabianiem zaległości jest i u mnie podobnie - tyle do zrobienia, że gdy człowiek ruszy jedno, rozwiązuje się cały worek "rzeczy do zrobienia"... Jedyna metoda zatem to powolne odhaczanie na liście "to do".

W sprawach scrapowo-blogowych uaktualniłam dziś sobie zakładkę z blogami (choć za chwilę okaże się, że znów ktoś mi umknął), które odwiedzam codziennie, albo przynajmniej raz w tygodniu a już na pewno, gdy mam tylko chwilkę, żeby rzucić okiem do kompa. Ostatnia awaria niewiadomoczego w komputerze wyczyściła mi całkowicie zakładkę "ulubione" w przeglądarce i od tego momentu chodziło mi sie sieci jak w szpilkach po brukowanej ulicy...

No i jeszcze udało mi się fotknąć mój wpis do Cafeartowego wędrownika Moniki. Temat "Najwspanialsza pamięć jest słabsza niż atrament". A ja jednak trochę przewrotnie o pamiętaniu, a raczej rozpamiętywaniu...

niagara emocji...wytycza rytm mojego scrapowania :D

...nie wyrobiłam się!! a głównie okoliczności ode mnie niezależne sprawiły, że dopiero dziś mogę pokazać moją interpretację sierpniowego tematu "Niagara Emocji" - wyzwania dziewczyn z INSPIRUJEMY. Tam też wszystkie niesamowite prace wszystkich wspaniałych dziewczyn, które biorą udział w tej zabawie!!!

W "Niagarze" wykorzystałam jedno z moich najukochańszych zdjęć Mikołaja z Tatą - zachód słońca nad oceanem gdzieś na końcu świata... Niewiele zdjęć przywołuje mi tak wiele dobrych wspomnień i budzi tak wiele emocji...

Zatem...



Teraz pora ruszyć do wykańczania cafeartowych wedrowników i cieszyć się ostatnim miesiącem życia, które jeszcze należy do mnie :D zanim władzę nad nim przejmie jakiś Kubuś czy Mateuszek, czy... tema dalej dyskutowany :D